Voorzitter van de jury
Eugène Traey
België, °1915 - 2006
Eugène baron Traey (1915-2006), uit Belgische ouders in Amsterdam geboren, studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen bij Emmanuel Durlet. Hij zette zijn studies voort bij Robert Casadesus in Parijs en bij Karl Leimer en Walter Gieseking in Duitsland. Na deze internationale opleiding als pianist gaf hij naast zijn concertloopbaan les aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen, waar hij tot 1980 directeur was. Hij gaf recitals, concerten met orkest en speelde kamermuziek met Arthur Grumiaux en Jean Laurent en pianoduo's met Frédéric Gevers. Hijwas de grondlegger van kunstencentrum deSingel in Antwerpen en was geregeld jurylid bij gerenommeerde internationale muziekwedstrijden (Moskou, Warschau, München, Tokio e.a.). Eugène Traey was van 1982 tot 1995 juryvoorzitter van de Koningin Elisabethwedstrijd.
  • Biografie
Meer informatie
Claude Arrieu
, °1903 - 1990
Claude Arrieu (1903-1990), who was born in Paris, fills a niche all by herself amid the ranks of contemporary French composers, because of her personality and her independence spirit.

Her symphonic and instrumental production reveals the vivacity of her style as well as the originality of her harmonic and orchestral language. But the very large number of works written by Claude Arrieu (lyrical works, cantatas, melodies, songs) attests the firmness of her thinking and the naturalness of her melodic vein.

Stéphane Mallarmé, Francis James, Louis Aragon, Jacques Audiberti, Jean Cocteau, Paul Eluard, Jean Follain, Maurice Fombeure, Jean Tardieu, Louise de Vilmorin - the names of but a few of these poets would perhaps suffice to indicate the eclecticism and refinement that she puts into everything and of which her music is the reflection - witty, intelligent and sensitive.
  • Biografie
Meer informatie
Mauro Bortolotti
, °1926 - 2007
Mauro Bortolotti studeerde piano bij Caporali, orgel bij Germani en compositie bij Goffredo Petrassi aan het Conservatorio di Santa Cecilia in Rome. Hij volgde ook lessen compositie in Darmstadt en werkte bij de elektronische muziekstudio van Pietro Grossi in Firenze. Hij was een van de oprichters en leden van de Nuova Consonanza Association. Zijn werken zijn uitgevoerd op de belangrijkste Italiaanse en internationale hedendaagse muziekfestivals. Hij was docent compositie en lid van de muzikantenraad van de Istituzione Sinfonica Abruzzese.
  • Biografie
Meer informatie
Jacqueline Fontyn
België, °1930
De ouders van Jacqueline barones Fontyn ontdekten al heel vroeg haar muzikaal talent. Kort na haar vijfde verjaardag kreeg ze dagelijks piano-onderricht van de Russische pedagoog Ignace Bolotine die tevens haar interesse en aanleg voor improvisatie stimuleerde. Op 14-jarige leeftijd besloot ze componiste te worden. Marcel Quinet wijdde haar in in de kunst van het componeren, waarna ze naar Parijs vertrok om er via Max Deutsch, het twaalftonenstelsel van Schoenberg te ontdekken. Deze schrijftaal zou ze aanhouden tot 1979, doch steeds in een soepele en vrije stijl.
In 1956 volgde ze cursus orkestdirectie in de klas van Hans Swarowsky, aan de Academie für Musik und Darstellende Kunst van Wenen.

Van 1963 tot 1970 onderwees ze muziektheorie aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen en was daarna tot 1990 professor compositie aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Tezelfdertijd was zij een veelgevraagde gastdocente aan diverse universiteiten en conservatoria in Europa (Duitsland, Frankrijk, Hongarije, Nederland, Polen en Zwitserland), de Verenigde Staten van Amerika (in 9 plaatsen gaande van New-York tot Los Angeles) Israël, Egypte, Azië (China, Korea, Singapore, Taiwan) en Nieuw-Zeeland.

Haar compositorisch oeuvre omvat meer dan 100 werken, zowel orkestraal, vocaal, instrumentaal als kamermuziek. Ze worden geprogrammeerd door befaamde orkesten en in prestigieuze festivals over de ganse wereld uitgevoerd.

Jacqueline Fontyn ontving verscheidene onderscheidingen, o.a. de Prijs Oscar Espla in Spanje, en de Prijs Arthur Horegger van de Fondation de France. Tevens werd haar opgedragen om het verplichte concerto voor viool en orkest te componeren voor de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd in 1976, alsook twee werken voor de Koussevitzky Music Foundation in the Library of Congress in Washington.

Sinds 2006 zijn al haar manuscripten opgenomen in the Library of Congres. Ze is lid van de Koninklijke Academie voor wetenschappen, letteren en schone kunsten van België en als erkentelijkheid voor haar artistieke verdiensten werd haar in 1993 door de Koning de titel van Barones verleend.

Haar muzikale taal, die aan een permanente evolutie onderhevig is, is gekenmerkt door een gevoel voor een kleurrijke harmonische sfeer, flexibiliteit in de ritmiek en een creatieve belangstelling voor vernieuwende instrumentale combinaties. De expressieve en poëtische dimensie van haar muziek zoekt direct te communiceren met de gevoelige luisteraar die open staat om nieuwe horizonten te ontdekken.
  • Biografie
Meer informatie
Alberto Ginastera
Argentinië, °1916 - 1983
Alberto Ginastera was een van de belangrijkste Argentijnse componisten van de twintigste eeuw. Hij werd geboren in Buenos Aires in 1916, studeerde privé muziek als kind en werd later ingeschreven aan het Nationale Conservatorium van zijn geboortestad.

In 1946-47 bracht hij een jaar door in de Verenigde Staten dankzij een Guggenheimbeurs. Bij zijn terugkeer naar Argentinië begon hij les te geven aan het Nationaal Conservatorium en later werd hij decaan van de Faculteit Muziek en Wetenschappen aan de Katholieke Universiteit. Zijn eerste opera Don Rodrigo, die in première ging in 1966, kreeg onmiddellijk veel bijval en werd al snel gevolgd door twee andere; Bomarzo (1967) en Beatrix Cenci (1971). In 1969 geraakte hij in onmin met het heersende politieke klimaat in Argentinië en hij verliet het land om zich in Genève te vestigen.

In de vroege jaren 1950 werd het nationalistische element in zijn muziek minder dominant en meer expliciet modernistische kenmerken maakten hun aanwezigheid voelbaar in wat Alberto Ginastera zelf zijn 'neo-expressionistische periode' noemde. Hij begon te werken met de twaalftonentechniek en zijn stukken toonden ook kenmerken van microtonen en polytonaliteit. Tegen het einde van zijn leven werd het modernisme in zijn oeuvre verzacht en hij begon weer de tonaliteit en folkinvloeden uit zijn vroege periode te gebruiken.

Het werk van Alberto Ginastera wordt uitgegeven bij Boosey & Hawkes.
  • Biografie
Meer informatie
Karel Goeyvaerts
België, °1923 - 1993
Karel Goeyvaerts studeerde van 1943 tot 1947 piano, harmonie, contrapunt, fuga, compositie en muziekgeschiedenis aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium van Antwerpen. Daarna studeerde hij tot 1950 aan het Conservatoire National in Parijs, waar hij compositie volgde bij Darius Milhaud en analyse bij Olivier Messiaen, en waar hij zich bekwaamde in het bespelen van de "Ondes Martenot" bij de uitvinder van dit instrument, Maurice Martenot.

Vooral Messiaen liet een grote indruk na op de jonge Karel Goeyvaerts. Zo kan de in 1950-51 geschreven Sonate voor 2 piano's gezien worden als een synthese van bepaalde ideeën van Messiaen en van Weberns toepassing van de dodekafonie, waarvan Goeyvaerts minutieuze analyses leverde. Deze sonate beïnvloedde diepgaand de jonge generatie avant-gardisten in haar geheel en Karlheinz Stockhausen in het bijzonder. Getuigen daarvan zijn de vele persoonlijke en muzikale verbanden tussen beiden, de uitvoerige briefwisseling, en composities van Stockhausen die de basisidee van de Sonate haast letterlijk overnamen (o.a. Kreuzspiel). In 1953 realiseerden Goeyvaerts en Stockhausen samen met enkele andere componisten voor het eerst muziek die geproduceerd werd via elektronische generatoren (in de studio's van de WDR te Keulen).

In 1957 trok hij zich tijdelijk uit het muziekleven terug, hoewel hij bleef componeren. In 1970 werd hij door de Belgische Radio en Televisie (BRT) aangesteld als producer bij het Instituut voor Psycho-acoustica en Elektronische Muziek (IPEM) in Gent. Na enkele jaren werd hij dan verantwoordelijke producer voor Nieuwe Muziek bij Radio 3 te Brussel. In juni 1985 werd hij verkozen tot Voorzitter van de Internationale Componisten Tribune, een prestigieuze en actieve vereniging die onder de Internationale Muziekraad van de UNESCO ressorteert.

Karel Goeyvaerts was lid van de Koninklijke Akademie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van België. In 1992 werd Goeyvaerts nog benoemd tot eerste titularis van de KBC-leerstoel Nieuwe Muziek van de afdeling Musicologie aan de K.U.Leuven. Tot zijn opdracht behoorde het doceren van een college voor de licentie-studenten Musicologie en het schrijven van een compositie. De compositie Alba per Alban die hij in het kader van deze leerstoel aan het schrijven was, bleef door zijn onverwacht overlijden op 3 februari 1993 onvoltooid.
  • Biografie
Meer informatie
Jürgen Meyer-Josten
Meer informatie
Frederik van Rossum
België, °1939
De in Brussel geboren componist Frederik van Rossum won na zijn Eerste Grote Prijs van Rome in 1965 nog talrijke andere internationale prijzen. In 1981 riep UNESCO’s Internationale Tribune voor Componisten in Parijs zijn Réquisitoire voor kopers en slagwerk uit tot het winnende oeuvre. Twee van zijn composities golden als verplicht werk in de Koningin Elisabethwedstrijd : zijn eerste concerto voor viool en orkest in 1980, dat vijfmaal in diverse uitvoeringen op cd uitgebracht werd, en zijn Aria a modo di vocalizzo voor de zangsessie van 1988. van Rossum geeft blijk van een uitzonderlijk orkestratietalent. Behalve heel wat werken voor orkest, met of zonder solist, heeft hij ook kamermuziek, scènemuziek en een opera geschreven. Zijn werken voor piano zijn uiterst rijk en gevarieerd. Voor dit instrument, dat hij op uitmuntende wijze bespeelt, heeft hij partituren geschreven waarvan enkele een ereplaats innemen in het geheel van zijn oeuvre. Frederik van Rossum was van 1995 tot 2000 huiscomponist van het Festival van Vlaanderen en is lid van de Koninklijke Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van België.
  • Biografie
Meer informatie
Joji Yuasa
Meer informatie
Piano 2020 uitgesteld naar 2021
Wedstrijdverloop
H.M. Koningin Mathilde
Juryleden van de pianowedstrijden
Deze Website maakt gebruik van cookies om u de best mogelijke ervaring te bieden.
Door op « ACCEPTEREN » te klikken of door verder te gaan met het gebruik van de Website, aanvaardt u het gebruik van cookies in uw webbrowser. Voor meer informatie over ons cookiebeleid en de verschillende soorten cookies die worden gebruikt, klikt u op Meer informatie
ACCEPTEREN